Kasr-ı Şirin Antlaşması
Kasrı şirin antlaşması IV. Murat döneminde 1555 Amasya Antlaşması esas alınarak yapılan bir antlaşmadır. Türkiye'nin en eski antlaşmasıdır.
KASR-I ŞİRİN ANTLAŞMASI:
1617-1618 Osmanlı - İran Savaşları ve Serav Antlaşması:
İran’ın Osmanlı topraklarına müdahalesi sonucu Bağdat’ı alması ve yıllık vergiyi kesmesi üzerine, Duraklama döneminin en uzun süren Osmanlı -İran Savaşı başladı.
IV. Murat’ın merkezdeki otoriteyi sağlaması, yeniçerileri disiplin altına alması üzerine İran’a; 1635’te Revan 1637’de de Bağdat olmak üzere iki sefer yaparak Bağdat’ı geri aldı. Bu yüzyılın en uzun savaşı IV. Murat zamanında oldu.
Sonuç: 1639 yılında yapılan Kasr-ı Şirin Anlaşması’na göre;
-Azerbaycan, Tebriz ve Revan, İranlılara verildi.
-Bağdat, Osmanlılarda kaldı.
-İki Devlet arasında Zağros dağları sınır olacaktı.
Anlaşmanın önemi; Türk - İran sınırını büyük ölçüde belirleyen Kasr-ı Şirin Antlaşması ile çizilen sınır günümüze kadar devam etmiştir.
